Agencija za konsalting, menadžment i računovodstvene usluge - Aktuelnosti
Bilten sa aktuelnostima Agencije Bilans consulting
Datum: 27.04.2011.
Tip teksta: SAMOINICIJATIVNO PRIJAVLJIVAJA PORESKOG PREKRŠAJA
SAMOINICIJATIVNO PRIJAVLJIVANJE PORESKOG PREKRŠAJA - MOGUĆNOST OSLOBAĐANJA OD PREKRŠAJNE ODGOVORNOSTI
Odredbom člana 176b do 182b Zakona o poreskom postupku i poreskoj administraciji ("Sl. glasnik RS", br. 80/2002, 84/2002 - ispr., 23/2003 - ispr., 70/2003, 55/2004, 61/2005, 85/2005 - dr. zakon, 62/2006 - dr. zakon, 61/2007, 20/2009, 72/2009 - dr. zakon i 53/2010 - dalje: ZPPPA), uređeni su poreski prekršaji, kao protivpravne skrivljeno izvršene radnje koje su ZPPPA ili drugim poreskim zakonom određeni kao poreski prekršaji.
Odredbom člana 182b ZPPPA, koja se primenjuje od 6. avgusta 2010. godine, uređeno je da se protiv lica koje učini radnju, odnosno propust, koji se smatraju poreskim prekršajem iz člana 177, člana 179. stav 1. tač. 2b) i 3) i stav 3. u vezi sa stavom 1. tačka 3) tog člana, kao i člana 180. tač. 5) i 6) ZPPPA, neće podnositi zahtev za pokretanje prekršajnog postupka, niti će mu se izreći kazna za prekršaj ako to lice, pre preduzimanja bilo koje radnje poreskog organa u vezi učinjene radnje ili propusta, odnosno pre otpočinjanja poreske kontrole ili podnošenja zahteva za pokretanje prekršajnog postupka, samoinicijativno prijavi učinjenu radnju, odnosno propust i istovremeno plati dugovani iznos poreza uvećan za obračunatu kamatu iz člana 75. st. 1. i 2. ZPPPA.
|
Nadležni poreski organ u skladu sa ZPPA ne podnosi zahtev za pokretanje prekršajnog postupka licu koje učinjeni prekršaj sam prijavi, odnosno licu koje propust koji se smatra prekršajom sam otkloni pre bilo koje radnje poreskog organa u vezi učinjenog prekršaja. |
Datum: 07.04.2011.
Tip teksta: POREZ NA DOHODAK GRADJANA
IZBEGAVANJE DVOSTRUKOG OPOREZIVANJA ZARADA, NAKNADA I DRUGIH SLIČNIH PRIMANJA
U vezi sa oporezivanjem zarada iz radnog odnosa, do sada, zaključeni ugovori između Republike Srbije i drugih zemalja o izbegavanju dvostrukog oporezivanja (u članu 15. stav 1. - Radni odnos) predviđaju rešenje po kojem se zarade, naknade i druga slična primanja (opcijska kupovina akcija1, 2, 3, korišćenje stana, upotreba automobila, pogodnosti zdravstvenog i životnog osiguranja, povlastice po osnovu članstva u nekom klubu) koja rezident Republike Srbije ostvari iz radnog odnosa oporezuju samo u Republici Srbiji, osim ako se rad obavlja u drugoj državi ugovornici (i obrnuto).4 U tom slučaju se takva primanja koja se u njoj ostvaruju mogu oporezivati u toj drugoj državi.
Uslov za oporezivanje u državi izvora je taj, da se zarade, naknade i druga slična primanja ostvaruju iz radnog odnosa koji se obavlja u toj državi. Navedeni princip se primenjuje bez obzira na vremenski period u kojem taj dohodak može biti plaćen, kreditiran ili na bilo koji drugi način definitivno ostvaren od strane zaposlenog.
Međutim, član 15. stav 2. predviđa da se primanja koja rezident Republike Srbije ostvari iz radnog odnosa u drugoj državi ugovornici (i obrnuto) oporezuju samo u državi rezidentnosti (dakle, samo u Republici Srbiji) ako su ispunjena tri kumulativna uslova, i to:
1) da primalac boravi u drugoj državi u periodu ili periodima koji ukupno ne prelaze 183 dana u periodu od dvanaest meseci koji počinje ili se završava u odnosnoj poreskoj godini;
U vezi sa navedenim, ranije zaključeni ugovori ne sadrže uslov vezan za period od dvanaest meseci koji počinje ili se završava u odnosnoj poreskoj godini.
Isto tako, Ugovor sa Norveškom propisuje da ovaj period ne traje duže od 183 dana u dve uzastopne godine.
Važno je napomenuti da je (povodom određenih nedoumica u praksi, u vezi sa načinom obračuna vremenskog perioda od 183 dana) Republika Srbija, u Ugovoru sa Češkom Republikom, u članu 15. stav 3. Ugovora, predvidela rešenje prema kome se, pri obračunavanju navedenog vremenskog perioda, uključuju svi dani fizičkog prisustva, uključujući dane dolaska i odlaska, kao i dani provedeni van države u kojoj se delatnost obavlja, kao što su subote i nedelje, nacionalni praznici, praznici, i službena putovanja neposredno povezana sa obavljanjem delatnosti primaoca dohotka u toj državi, nakon kojih se delatnost nastavlja na teritoriji te države.
2) da se primanja isplaćuju od strane ili u ime poslodavca5 koji nije rezident druge države;
3) da primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice ili stalne baze koju poslodavac ima u drugoj državi.
Ovo, praktično, ne znači da stalna poslovna jedinica efektivno ne isplaćuje zarade (ona to, radi ispunjenja uslova za neoporezivanje može i učiniti) već da, na osnovu propisa zemlje u kojoj se rad obavlja, isplata zarada za stalnu poslovnu jedinicu ne može biti trošak poslovanja, odnosno odbitna stavka. Navedeno je u vezi sa oporezivanjem stalne poslovne jedinice kojoj se, za svrhe utvrđivanja dobiti, pripisuje ona dobit koju bi stalna poslovna jedinica ostvarila da je poslovala potpuno samostalno u odnosu na preduzeće čija je stalna poslovna jedinica (inače, oporezivanje stalne poslovne jedinice je regulisano članom 7 - Dobit od poslovanja Ugovora, o čemu smo detaljnije pisali u tekstovima: "Stalna poslovna jedinica i oporezivanje dobiti od poslovanja preduzeća nerezidenata: • Primena ugovora o izbegavanju dvostrukog oporezivanja •" i "Stalna poslovna jedinica: • Pitanja i odgovori iz prakse •").
Naime, prilikom utvrđivanja dobiti stalne poslovne jedinice, shodno članu 7. stav 3. srpskog Nacrta ugovora (kao i ugovora o izbegavanju dvostrukog oporezivanja sa drugim zemljama) kao odbici priznaju se troškovi koji su učinjeni za potrebe stalne poslovne jedinice, uključujući troškove upravljanja i opšte administrativne troškove, bilo u državi u kojoj se nalazi stalna poslovna jedinica ili na drugom mestu.
Dakle, pri oceni ispunjenosti napred navedenog uslova (da primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice ili stalne baze koju poslodavac ima u drugoj državi) važno je istaći da se izuzeće od oporezivanja (u zemlji u kojoj se rad obavlja) ne odnosi na primanja koja stalnoj poslovnoj jedinici mogu dati pravo na odbitak (ceneći kriterijume i principe iz člana 7. stav 3. Nacrta ugovora, odnosno prirodu primanja - zarada).
Imajući u vidu navedeno, činjenica da poslodavac jeste ili nije, u praksi, zatražio da mu se pri utvrđivanju dobiti stalne poslovne jedinice kao odbitak priznaju troškovi isplaćenih zarada, nije od odlučujućeg značaja već, naprotiv, to da li se isplaćene zarade (koje se, u principu, stalnoj poslovnoj jedinici priznaju kao trošak poslovanja, odnosno odbitna stavka) u zemlji u kojoj se rad obavlja, mogu priznati kao odbitna stavka za svrhe određivanja dobiti koja se pripisuje stalnoj poslovnoj jedinici.
|
Primeri: kada bi uslov "da primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice" bio ispunjen: • Uslov: "da primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice..." bi, bio ispunjen, čak iako nikakav iznos nije bio odbijen (ovo iz razloga, jer je stalna poslovna jedinica u zemlji izvora izuzeta od oporezivanja) ili • Ako je, poslodavac jednostavno odlučio da ne traži priznavanje prava na odbitak, na koji je inače imao pravo. • Uslov bi, takođe, bio ispunjen ukoliko primanja ne daju pravo na odbitak, pre svega, zbog svoje prirode (npr. ako država zauzme stav da izdavanje akcija po osnovu prava njihove preče kupovine - koje se pravo daje zaposlenim - ne daje pravo na odbitak), a ne zbog toga što ne mogu biti pripisana stalnoj poslovnoj jedinici.6 |
Izuzetno od prethodnih odredaba, ugovori sadrže rešenje (član 15. stav 3.) koje, pored ostalog, predviđa da se primanja ostvarena iz radnog odnosa obavljenog na pomorskom brodu, vazduhoplovu ili drumskom vozilu u međunarodnom saobraćaju mogu oporezivati (oporezuju) u državi ugovornici u kojoj se nalazi sedište stvarne uprave preduzeća koje obavlja međunarodni saobraćaj.
Napominjemo, da srpski Nacrt ugovora, kao i ugovori sa nekim zemljama, sadrži stav 4. u kome se određuje da se, izuzetno od napred navedenih opštih odredaba, primanja koja ostvari rezident Republike Srbije iz radnog odnosa u drugoj državi ugovornici (ili obrnuto) oporezuju samo u Republici Srbiji, ako su primanja isplaćena za rad obavljen u drugoj državi ugovornici u vezi sa gradilištem, građevinskim ili montažnim radovima za period u kojem se gradilište ili radovi, na osnovu člana 5. stav 3. ugovora, ne smatraju stalnom poslovnom jedinicom. Razlog za ovo je, želja srpske strane da se i fizičkim licima obezbedi ista mogućnost za povoljnijim poreskim tretmanom, kao što je to (u članu 5. stav 3. nacrta Ugovora) učinjeno i kod pravnih lica angažovanih na izvođenju građevinskih i montažnih radova.
Rešenje, prema kojem zarade rezidenata Republike Srbije angažovanih na izvođenju investicionih radova u drugoj državi ugovornici, ne podležu oporezivanju u toj drugoj državi, predviđeno je u ugovoru sa sledećim zemljama:7
• Kuvajtom (ako radovi traju do 9 meseci);
• Bosnom i Hercegovinom, Bugarskom, Grčkom - Ugovor počinje da se primenjuje od 1.1.2011. godine, Kinom, Ukrajinom i Španijom (ako radovi traju do 12 meseci);
• DNR Korejom, Poljskom, Ruskom Federacijom i Turskom (ako radovi traju do 18 meseci);
• Makedonijom (ako radovi traju do 24 meseca).
U vezi sa oporezivanjem zarada iz radnog odnosa, član 15. ugovora sa određenim državama, pored navedenih odredaba, sadrži i odredbe posebnih stavova u kojima se reguliše oporezivanje zarada koje država ugovornica (Republika Srbija) isplaćuje fizičkom licu za usluge učinjene toj državi (Republici Srbiji). Ugovor sa ovim državama ne sadrži poseban član koji se odnosi na poreski tretman zarada po osnovu usluga učinjenih vladi države ugovornice (Vladi Republike Srbije) njenoj političkoj jedinici ili jedinici lokalne samouprave, zbog čega se ove odredbe nalaze u članu 15. kojim se regulišu zarade iz radnog odnosa. Republika Srbija, u vreme zaključenja ugovora sa tim državama, nije prihvatala ovaj poseban član, jer je smatrala da nije u skladu sa tadašnjim društvenim i privrednim sistemom. U novije vreme, ovaj stav je napušten, pa ugovori sa nizom država sadrže član 19. (Državna služba) koji se odnosi na zarade za usluge učinjene vladi države ugovornice. Reč je, dakle, o oporezivanju zarada lica zaposlenih u državnoj administraciji, a ne o oporezivanju zarada lica koja državi pružaju usluge obavljanja samostalnih ličnih delatnosti.
Dakle, pravo oporezivanja zarada koje fizičkom licu isplaćuje Republika Srbija, njena politička jedinica ili jedinica lokalne samouprave za usluge učinjene Republici Srbiji, njenoj političkoj jedinici ili jedinici lokalne samouprave pripada Republici Srbiji (analogno važi i u slučaju druge države ugovornice). Međutim, ove zarade će se oporezivati samo u drugoj državi ugovornici ako su usluge učinjene Republici Srbiji na teritoriji te druge države, a fizičko lice koje je učinilo te usluge je rezident i državljanin te druge države ili ako ovo fizičko lice nije postalo rezident druge države ugovornice samo radi pružanja usluga (znači, bilo je rezident te druge države i pre vršenja usluga za Republiku Srbiju).
Izbegavanje međunarodnog dvostrukog oporezivanja zarada iz radnog odnosa
U slučaju kada zarade rezidenta Republike Srbije podležu oporezivanju kako u Republici Srbiji tako i u drugoj državi ugovornici, Republika Srbija je dužna da, kao zemlja rezidentnosti, preduzme mere za otklanjanje njihovog dvostrukog oporezivanja. Ove mere se sastoje u primeni metoda izuzimanja ili metoda poreskog kredita, zavisno od toga koji je od ova dva metoda Republika Srbija predvidela u ugovoru sa odnosnom drugom državom ugovornicom.
Izbegavanje dvostrukog oporezivanja metodom izuzimanja
Metod izuzimanja Republika Srbija ima, odnosno primenjuje u ugovoru sa sledećim zemljama: Belgijom, Velikom Britanijom i Severnom Irskom, Italijom, Kiprom, Nemačkom, Norveškom, Francuskom, Holandijom, Švedskom i Šri Lankom. Prilikom primene ovog metoda, Republika Srbija izuzima od oporezivanja zarade rezidenata Republike Srbije koje, na osnovu odredaba ugovora, podležu oporezivanju u drugoj državi ugovornici.
Prilikom primene metoda izuzimanja, Republika Srbija (čiji je rezident ostvario dohodak, odnosno zaradu iz radnog odnosa koja se na osnovu odredbi ugovora izuzima od oporezivanja u Republici Srbiji) može, kod obračuna poreza na ostali dohodak tog rezidenta uzeti u obzir izuzeti dohodak, odnosno zaradu iz radnog odnosa, kako bi se obezbedila adekvatna primena progresivne stope poreza na dohodak, pod uslovom da Republika Srbija primenjuje progresivno oporezivanje dohotka.8
Izbegavanje dvostrukog oporezivanja metodom kredita
Metod poreskog kredita je određen u ugovoru sa Albanijom, Belorusijom, Bosnom i Hercegovinom, Bugarskom, Grčkom ( Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Danskom, Egiptom, Estonijom ( Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Indijom, Irskom (Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Kinom, DNR Korejom, Kuvajtom, Letonijom, Libijom (Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Litvanijom, Mađarskom, Makedonijom, Malezijom, Maltom (Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Moldavijom, Pakistanom (Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine), Poljskom, Rumunijom, Ruskom Federacijom, Slovačkom, Slovenijom, Turskom, Ukrajinom, Finskom, Hrvatskom, Češkom Republikom, Švajcarskom i Španijom (Ugovor se primenjuje od 1.1.2011. godine). Kod primene ovog metoda, Republika Srbija od svog poreza na zarade iz radnog odnosa odbija iznos poreza na zarade koji je plaćen u drugoj državi ugovornici.
Oporezivanje pograničnih radnika
Model ugovora OECD ne posvećuje posebnu pažnju oporezivanju dohotka lica koji su rezidenti države ugovornice (u blizini granice sa drugom državom ugovornicom) a rad, svakodnevno, obavljaju u drugoj državi ugovornici (u blizini granice sa matičnom državom rezidentnosti)9 već (u Komentaru Modela ugovora, u vezi sa članom 15. Modela) rešavanje tog problema prepušta dogovoru nadležnih organa država ugovornica. Iako bi striktna primena pravila sadržanih u članu 15. Modela, relativno, lako rešila problem, ocenjujemo da njegova rigidna primena nije u skladu sa konkretnim ekonomskim okolnostima saradnje, kao i interesima konkretnih zemalja u pitanju. Naime, malogranični promet i pogranična saradnja između država, nikada, neće biti uravnotežena i u budućnosti će se kretati samo u jednom pravcu (iz manje razvijenih u više razvijene zemlje), ali nije isključeno da se situacija i promeni. Šta više, gruba primena rešenja iz člana 15. stav 1. Modela ugovora OECD (koje predviđa oporezivanje u mestu obavljanja radnog odnosa) neće u svim slučajevima biti opravdana, jer radnici, u principu, zadržavaju svoje prebivalište u zemlji rezidentnosti. Zbog toga se i nameće potreba dogovora u pogledu deobe prava oporezivanja između države rezidentnosti i države izvora (klasičan problem sukoba između oporezivanja između zemlje rezidentnosti i zemlje izvora). S tim u vezi, mogući su argumenti koji idu u prilog oporezivanja u zemlji rezidentnosti (poreski obveznik u njoj zadržava centar životnih interesa) odnosno u zemlji izvora (zemlji u kojoj poslodavac obezbeđuje radno mesto).10
S obzirom na izneto, možemo zaključiti da ukoliko su razlike u stavovima dve države, u startu, dosta izražene, nameće se potreba dogovora između odnosne dve države ugovornice.
Praksa u ugovorima između razvijenih evropskih zemalja poznaje i slučajeve u kojima su države postigle dogovor koji ide u pravcu favorizovanja oporezivanja u zemlji u kojoj se rad obavlja (Ugovor između Švajcarske i Francuske - za područje Ženeve i Ugovor između Švajcarske i Italije). U drugim slučajevima, oporezivanje u državi rezidentnosti ima prednost (ugovori između Švajcarske i: Austrije, Nemačke, Luksemburga, Francuske - osim za područje Ženeve).
Ipak, opšta tendencija ide u pravcu isključivog davanja prednosti oporezivanju u zemlji u kojoj se rad obavlja.11
Republika Srbija u svom Nacrtu ugovora, kao ni u jednom, do sada, zaključenom ugovoru o izbegavanju dvostrukog oporezivanja sa drugim državama, nema posebno rešenje koje se odnosi na rešavanje problema oporezivanja radnika u pograničnom pojasu, već se oporezivanje njihovih zarada vrši u skladu sa rešenjima sadržanim u članu 15. ugovora.
Ukoliko takav problem u budućnosti i nastane, Republika Srbija bi, na osnovu iskustava i prakse iz zakonodavstava zemalja članica OECD, u dogovoru sa drugom državom ugovornicom nastojla, da problem reši zajedničkim dogovorom sa nadležnim organima druge države ugovornice.
Odabrana Mišljenja Ministarstva finansija u vezi sa oporezivanjem (izbegavanjem dvostrukog oporezivanja) zarada iz radnog odnosa upućenih radnika
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 413-01-1977/2008-04 od 30.12.2008. godine: |
|
" ... U vezi sa oporezivanjem zarada iz radnog odnosa, Ugovorom (u članu 16. stav 1. - Radni odnos) pored ostalog, predviđa se rešenje po kome se lični dohoci (zarade) koje rezident Republike Srbije ostvari iz radnog odnosa oporezuju samo u Republici Srbiji, osim ako se rad obavlja u drugoj državi ugovornici (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj). U tom slučaju se takva primanja koja se u njoj ostvaruju mogu oporezivati u toj drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj). Uslov za oporezivanje u državi izvora (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj) je da se lični dohoci ostvaruju iz radnog odnosa koji se obavlja u toj državi. Navedeni princip se primenjuje bez obzira na vremenski period u kome taj dohodak može biti plaćen, kreditiran ili na bilo koji drugi način definitivno ostvaren od strane zaposlenog. Međutim, članom 16. stav 2. predviđa se da se primanja koja rezident Republike Srbije ostvari iz radnog odnosa u drugoj državi ugovornici (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj) oporezuju samo u državi rezidentnosti (dakle, samo u Republici Srbiji) ako su ispunjena tri kumulativna uslova, i to: 1) ako primalac boravi u drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj) u periodu ili periodima koji ukupno ne prelaze 183 dana u odnosnoj kalendarskoj godini; 2) ako su primanja isplaćena od strane ili u ime lica koje nije rezident druge države (u konkretnom slučaju, Nemačke); 3) ako primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice ili stalne baze koju lice ima u drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj). Ako su ispunjena sva tri navedena uslova, zarada radnika se ne oporezuje u Nemačkoj, već u Republici Srbiji, ali je nadležnim nemačkim poreskim organima potrebno pružiti dokaz da su radnici rezidenti Republike Srbije. U tom slučaju, svaki pojedinačni radnik treba da se obrati (uz podnošenje potrebne dokumentacije koja se, pored ostalog, odnosi na prijavu prebivališta u Republici Srbiji - ne stariju od šest meseci) ovom ministarstvu, radi izdavanja potvrde o rezidentnosti, u smislu člana 4. Ugovora. Ukoliko su, međutim, na osnovu navedenih odredbi Ugovora, radnici obavezni na plaćanje poreza u Nemačkoj (jer ne ispunjavaju najmanje jedan od navedena tri kumulativna uslova - u konkretnom slučaju, npr. jer je boravak u Nemačkoj duži od 183 dana) Ugovor, u članu 24. (Oslobađanje od dvostrukog oporezivanja) stav 2. pod a) u cilju izbegavanja dvostrukog oporezivanja, sadrži rešenje prema kome Republika Srbija, kao zemlja rezidentnosti, navedenu zaradu izuzima od oporezivanja. Istovremeno, članom 24. stav 2. pod v) Ugovora, pored ostalog, propisuje se da ako je, prema nekoj odredbi Ugovora, dohodak koji ostvari (u konkretnom slučaju, zaradu iz radnog odnosa) rezident države ugovornice (u konkretnom slučaju, Republike Srbije) izuzet od poreza u toj državi (u konkretnom slučaju, u Republici Srbiji) ta država može, prilikom obračunavanja poreza na ostali dohodak tog rezidenta, da primeni poresku stopu koja bi se primenila da izuzeti dohodak nije bio tako izuzet. Iz navedenog proizilazi, da se izuzimanje od oporezivanja odnosi kako na porez na dohodak (zaradu) ostvaren tokom godine, tako i na godišnji porez na dohodak građana..."
|
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 413-01-2055/2008-04 od 30.12.2008. godine: |
|
" ... Ako su ispunjena sva tri navedena uslova, zarada radnika se ne oporezuje u Belgiji, već u Srbiji, ali je nadležnim belgijskim poreskim organima potrebno pružiti dokaz da je radnik rezident Srbije. U tom slučaju, radnik treba da se obrati zahtevom i potrebnom dokumentacijom (koja se, pored ostalog, odnosi na prijavu prebivališta u Srbiji - ne stariju od šest meseci) ovom ministarstvu, radi izdavanja potvrde o rezidentnosti, u smislu člana 4. Sporazuma. 3. Ukoliko je, međutim, na osnovu navedenih odredbi Sporazuma, radnik obavezan na plaćanje poreza u Belgiji (jer ne ispunjava najmanje jedan od napred navedena tri kumulativna uslova - u konkretnom slučaju, jer je boravak u Belgiji duži od 183 dana) Sporazum, u članu 23. (Metodi za otklanjanje dvostrukog oporezivanja) stav 2. pod a) u cilju izbegavanja dvostrukog oporezivanja, sadrži rešenje prema kome Srbija, kao zemlja rezidentnosti, navedenu zaradu izuzima od oporezivanja, ali može, prilikom utvrđivanja poreza na ostali dohodak tog lica, primeniti poresku stopu koja bi se primenila da izuzeti dohodak nije bio tako izuzet. Izuzimanje od oporezivanja odnosi se kako na porez na dohodak (zaradu) koji se plaća po odbitku, tako i na godišnji porez na dohodak građana, pri čemu bi prihod (zarada) ostvaren u Belgiji, u Srbiji bio prijavljen samo u cilju primene progresivne poreske stope godišnjeg poreza na dohodak građana, a sam prihod (zarada) ne bi bio oporezovan ni na godišnjem nivou. 4. Za primenu metoda izuzimanja od oporezivanja navedene zarade u Srbiji, nije od značaja činjenica da je porez na zaradu efektivno plaćen u Belgiji, već je odlučujuća činjenica, da li Belgija, na osnovu navedenih odredaba člana 15. Sporazuma, ima ili nema pravo oporezivanja (u konkretnom slučaju, jasno je da Belgija ima pravo oporezivanja. Ovo iz razloga, jer će radnik raditi u Belgiji dve godine)... "
|
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 413-01-446/2009-04 od 24.3.2009. godine |
|
" ... Ako su ispunjena sva tri navedena uslova, zarade radnika se ne oporezuju u Finskoj, već u Republici Srbiji, ali je nadležnim finskim poreskim organima potrebno pružiti dokaz da su radnici rezidenti Republike Srbije. U tom slučaju, svaki pojedinačni radnik treba da se obrati zahtevom i potrebnom dokumentacijom (koja se, pored ostalog, odnosi na prijavu prebivališta u Republici Srbiji - ne stariju od šest meseci) ovom ministarstvu, radi izdavanja potvrde o rezidentnosti, u smislu člana 4. Ugovora. 3. U vezi sa navedenim, činjenica da su radnici, na osnovu navedenih odredbi Ugovora, obavezni na plaćanje poreza u Finskoj (jer ne ispunjavaju najmanje jedan od napred navedena tri kumulativna uslova - u konkretnom slučaju, jer je boravak u Finskoj duži od 183 dana) radnike ne oslobađa obaveze plaćanja poreza u Republici Srbiji (na zaradu ostvarenu za rad u Finskoj). Ovo iz razloga, jer je Zakonom o porezu na dohodak građana ("Sl. glasnik RS", br. 24/2001, 80/2002, 80/2002 - dr. zakon, 135/2004, 62/2006, i 65/2006 - ispr. - dalje: Zakon) u članu 7. st. 1. i 2. propisuje, da je obveznik poreza na dohodak građana rezident Republike Srbije, za dohodak ostvaren na teritoriji Republike Srbije i u drugoj državi. 4. Imajući u vidu navedeno, Ugovor u članu 22. (Otklanjanje dvostrukog oporezivanja) stav 1. pod a) u cilju izbegavanja dvostrukog oporezivanja, sadrži rešenje prema kome Republika Srbija, kao zemlja rezidentnosti, dvostruko oporezivanje zarada o kojima je, u konkretnom slučaju, reč otklanja primenom metoda kredita. Poreski kredit ne može biti veći od dela poreza na dohodak (obračunatog pre primene metoda kredita) koji odgovara dohotku koji se može oporezivati u Finskoj. Drugim rečima, navedenim rešenjem utvrđuje se maksimalni iznos poreskog kredita, koji odgovara delu poreza države rezidentnosti (Republike Srbije) u odnosu na dohodak (zaradu) koji je (u skladu sa odredbama Ugovora) oporezovan u Finskoj. Ovo, praktično, znači da se kredit odobrava samo u situaciji kada je porez plaćen u Finskoj jednak ili manji od poreza u Republici Srbiji. Ukoliko je porez plaćen u Finskoj veći od poreza koji se duguje u Republici Srbiji, Republika Srbija nije u obavezi da poreskom obvezniku vrati deo poreza koji prelazi iznos poreza koji se duguje u Republici Srbiji što, praktično, znači da navedeno lice u Republici Srbiji ne bi imalo obavezu plaćanja poreza. Prilikom primene metoda kredita, važno je napomenuti da iznos poreza druge države ugovornice - Finske (u odnosu na koji se odobrava poreski kredit) mora biti stvarno plaćen u Finskoj, i o tome nadležnim poreskim organima u Republici Srbiji, pružen odgovarajući materijalni dokaz. 5. Dakle, što se tiče konkretnog pitanja da li rezidentno pravno lice koje je uputilo svoje zaposlene na obavljanje poslova u Finskoj treba, i dalje u Republici Srbiji, da obračunava i uplaćuje porez na zarade, tokom trajanja upućivanja na rad u Finskoj, mišljenje Sektora za fiskalni sistem je da navedena obaveza postoji, uz istovremenu primenu instituta poreskog kredita, a u skladu sa navedenim objašnjenjima..."
|
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 414-00-64/2009-04 od 20.5.2009. godine |
|
"... U slučaju kad fizička lica (u konkretnom slučaju upućeni radnici) - rezidenti, u kalendarskoj godini po osnovu prihoda koji su predmet oporezivanja i godišnjim porezom na dohodak građana, ostvare ukupan dohodak veći od utvrđenog neoporezivog iznosa koji se primenjuje za predmetnu godinu (konkretno 2008. godinu), saglasno odredbama čl. 87. do 89. Zakona o porezu na dohodak građana ("Sl. glasnik RS", br. 24/2001, 80/2002, 135/2004, 62/2006, 65/2006 - ispr. i 31/2009 - dalje: Zakon) obveznici su godišnjeg poreza na dohodak građana. 2. Ako su, međutim, na osnovu navedenih odredbi Ugovora, radnici obavezni na plaćanje poreza u Holandiji (jer ne ispunjavaju najmanje jedan od navedena tri kumulativna uslova - u konkretnom slučaju - kada je reč o 2009. godini, jer je boravak u Holandiji, duži od 183 dana) navedena obaveza u Holandiji počinje 1.1.2009. godine, a ne nakon isteka 183 dana. Obveznik poreza na zaradu je svaki pojedinačni radnik, a odgovor na pitanje ko je u obavezi da obračuna i plati mesečni porez na zarade u Holandiji (zaposleni lično, ili poslodavac za njega) zavisi od konkretnih rešenja predviđenih u domaćem poreskom zakonodavstvu Holandije. 3. S obzirom na izneto, mišljenje Sektora za fiskalni sistem je da rezidentno pravno lice koje je uputilo svoje zaposlene na obavljanje poslova u Holandiji, ne treba da obračunava porez na zarade na naknade zarada koje isplaćuje tim zaposlenim tokom trajanja upućivanja, ali pod uslovom da su, unapred, poznati razlozi (o kojima je napred bilo govora) zbog kojih će, na osnovu neispunjenja uslova (od strane upućenih radnika) iz člana 15. stav 2. Ugovora, Holandija imati pravo oporezivanja. Ovo iz razloga, jer Ugovor, u članu 23. (Otklanjanje dvostrukog oporezivanja) stav 4. pod a) u cilju izbegavanja dvostrukog oporezivanja, sadrži rešenje prema kome Srbija, kao zemlja rezidentnosti, navedene zarade izuzima od oporezivanja ali može, pri obračunavanju poreza na preostali dohodak tih lica, primeniti poresku stopu koja bi se primenjivala da izuzeti dohodak nije bio tako izuzet. S tim u vezi, u slučaju kad se za upućenog radnika, saglasno Ugovoru porez na zaradu obračunava prema nacionalnom zakonodavstvu države u koju je upućen (u konkretnom slučaju, prema zakonodavstvu Holandije) domaći poslodavac koji je uputio radnika na rad u drugu državu, kod popunjavanja podataka u poreskoj prijavi - Obrazac PP OPJ-1, nije dužan da iskaže podatke koji se odnose na porez na zaradu za upućenog radnika. . . . Prema tome, u slučaju kad zaposleni pored zarade ostvaruje i druga primanja od poslodavaca kojima se nadomešćuju rashodi zaposlenog, odnosno čine pogodnosti iz člana 14. Zakona, takva primanja zaposlenog imaju poreski tretman zarade."
|
|
Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 414-00-145/2008-04 od 14.7.2009. godine: |
|
"U konkretnom slučaju, strano fizičko lice, koje je u radnom odnosu kod inostranog poslodavca (strano pravno lice), upućeno je na rad u Republiku Srbiju za period u trajanju od jedne do dve godine, u domaće pravno lice koje je zavisno preduzeće stranog pravnog lica, pri čemu ne zasniva radni odnos sa domaćim pravnim licem i ne zaključuje nikakav drugi ugovor o angažovanju sa aspekta radno-pravnih odnosa, već strano fizičko lice - upućeni radnik ostaje zaposlen kod stranog pravnog lica (poslodavca) koje i dalje isplaćuje zaradu tom licu. Pored toga, taj strani državljanin će postati poreski rezident Republike Srbije jer će boraviti u Republici Srbiji jednu do dve godine, i biće dužan da plaća porez kako na svoje prihode nastale u Srbiji, tako i na prihode nastale van Srbije. Saglasno odredbama čl. 7. i 8. Zakona o porezu na dohodak građana ("Sl. glasnik RS", br. 24/2001, 80/2002, 80/2002 - dr. zakon, 135/2004, 62/2006, 65/2006 - ispr., 31/2009 i 44/2009 - dalje: Zakon) obveznik poreza na dohodak građana je fizičko lice - rezident Republike Srbije za prihod ostvaren na teritoriji Republike i u drugoj državi, kao i nerezident Republike za dohodak ostvaren na teritoriji Republike. Saglasno odredbi člana 107. stav 2. Zakona, fizičko lice - obveznik koji zaradu ili drugi prihod ostvaruje u ili iz druge države dužan je da sam obračuna i uplati porez po odbitku po odredbama Zakona, u slučaju ako porez ne obračuna i ne uplati drugi isplatilac, kao i ako prihod ostvari od lica koje nije obveznik obračunavanja i plaćanja poreza po odbitku. Prema tome, imajući u vidu navedene zakonske odredbe, kao i konkretan slučaj kada će strano fizičko lice postati poreski rezident Republike Srbije jer će boraviti u Republici Srbiji jednu do dve godine, i da rad obavlja na teritoriji Republike Srbije, u predmetnom slučaju, upućeni radnik (koji je u radnom odnosu kod inostranog pravnog lica - poslodavca i upućen je na rad u Republiku Srbiju za period u trajanju od jedne do dve godine, u domaće pravno lice koje je zavisno preduzeće stranog pravnog lica, pri čemu ne zasniva radni odnos sa domaćim pravnim licem i ne zaključuje nikakav drugi ugovor o angažovanju sa aspekta radno-pravnih odnosa, već strano fizičko lice - upućeni radnik ostaje zaposlen kod stranog pravnog lica - poslodavca koje i dalje isplaćuje zaradu tom licu), je dužan da sam obračuna i uplati porez na zaradu na ukupan iznos mesečne zarade koji mu isplaćuje inostrani poslodavac i da nadležnom poreskom organu dostavi poresku prijavu o obračunatom i plaćenom porezu na Obrascu PP OPO, najkasnije u roku od 15 dana od dana kada je ostvario zaradu. Porez na zaradu plaća se po stopi od 12%, koja se primenjuje na osnovicu koju čini isplaćena, odnosno ostvarena zarada, umanjena za neoporezivi iznos od 5.938 dinara mesečno (čl. 15a i 16. Zakona). Fizičko lice - rezident koje u kalendarskoj godini ostvari dohodak veći od utvrđenog neoporezivog iznosa iz člana 87. Zakona, obveznik je godišnjeg poreza na dohodak građana, saglasno čl. 87. do 89. Zakona..."
|
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 414-00-102/2009-04 od 23.7.2009. godine: |
|
" ... U slučaju kada strano fizičko lice (rezident zemlje sa kojom Republika Srbija ima zaključen ugovor o izbegavanju dvostrukog oporezivanja) koje kao upućeni radnik obavlja rad za potrebe domaćeg pravnog lica i za svoj rad koji obavlja na teritoriji Republike Srbije ostvaruje zaradu od svog inostranog poslodavca sa kojim ima zaključen ugovor o radu, a to primanje (zarada) ne pada na teret stalne poslovne jedinice (koju njegov inostrani poslodavac eventualno ima u Republici Srbiji) i fizičko lice na teritoriji Republike boravi u periodu ili periodima koji ukupno ne prelaze 183 dana (u odnosnoj kalendarskoj godini - u ugovorima o izbegavanju dvostrukog oporezivanja starijeg datuma, ili u periodu od 12 meseci koji počinje ili se završava u odnosnoj poreskoj godini - u ugovorima o izbegavanju dvostrukog oporezivanja novijeg datuma), odnosno kada su kumulativno ispunjena sva tri navedena uslova iz čl. 15. i 16. (Radni odnos) ugovora o izbegavanju dvostrukog oporezivanja sa zemljom čiji je rezident strano fizičko lice, takvo primanje (zarada) tog fizičkog lica ne podleže oporezivanju porezom na dohodak građana u Republici Srbiji. 3. U slučaju kad nisu ispunjena sva tri uslova iz ugovora o izbegavanju dvostrukog oporezivanja, odnosno u slučaju kada je strano fizičko lice - upućeni radnik rezident zemlje sa kojom Republika Srbija nema zaključen ugovor o izbegavanju dvostrukog oporezivanja, ovakav prihod (zarada) fizičkog lica - upućenog radnika podleže oporezivanju porezom na dohodak građana u Republici Srbiji. Saglasno odredbi člana 107. stav 2. Zakona, fizičko lice, odnosno obveznik koji ostvaruje zarade u ili iz druge države dužan je da sam obračuna i uplati porez po odbitku po odredbama Zakona, ako porez ne obračuna i ne uplati drugi isplatilac, kao i ako prihod ostvari od lica koje nije obveznik obračunavanja i plaćanja poreza po odbitku. Prema tome, imajući u vidu navedene zakonske odredbe, kao i da je u konkretnom slučaju strano fizičko lice, koje je u radnom odnosu kod inostranog poslodavca, upućeno na rad u Republiku Srbiju radi obavljanja poslova na teritoriji Republike za potrebe domaćeg pravnog lica pričemu ne zasniva radni odnos sa domaćim pravnim licem, taj upućeni radnikje dužan da sam obračuna i uplati porez na zaradu i da nadležnom poreskom organu prema mestu prebivališta, odnosno boravišta obveznika dostavi poresku prijavu o obračunatom i plaćenom porezu na Obrascu PP OPO, najkasnije u roku od 15 dana od dana kada je ostvario zaradu. .. "
|
|
• Iz Mišljenja Ministarstva finansija, br. 413-01-2255/2010-04 od 10.9.2010. godine: |
|
"Prema navodima iz dopisa, strano fizičko lice, državljanin Republike Slovenije koji je živeo i radio u Nemačkoj (iz čega se izvodi zaključak, da je odnosno lice, u konkretnom slučaju, rezident Nemačke), bio je u radnom odnosu kod nemačke firme i 28. oktobra 2005. godine, kao upućeni radnik poslat je na rad u Republiku Srbiju, u domaće pravno lice. To lice je kao upućeni radnik neprekidno radilo u periodu od 1. januara 2006. godine do 30. juna 2007. godine, u domaćem (rezidentnom) pravnom licu bez zasnivanja radnog odnosa, a rad je obavljalo samo na teritoriji Republike, dok je zaradu primalo u Nemačkoj od svog poslodavca. Dalje, je na osnovu ugovornog odnosa između domaćeg i nemačkog pravnog lica, nemačka firma "mesečni iznos njegove bruto zarade prefakturisavala" domaćem pravnom licu. Prilikom obračuna zarade, od bruto iznosa su obustavljani i u Nemačkoj uplaćivani socijalni doprinosi, dok porez na dohodak građana tom prilikom nije obustavljan već je trebalo da se plati u Republici Srbiji. 1. Između SFR Jugoslavije i Savezne Republike Nemačke zaključen je Ugovor o izbegavanju dvostrukog oporezivanja u odnosu na poreze na dohodak i na imovinu, sa Protokolom ("Sl. list SFRJ - Međunarodni ugovori" broj 12/88 - dalje: Ugovor) koji se primenjuje od 1.1.1989. godine. . . . Ugovor (u članu 16. - Radni odnos) pored ostalog, sadrži rešenje prema kojem, lični dohoci i druga slična primanja, koja rezident države ugovornice (u konkretnom slučaju, Nemačke) ostvari iz radnog odnosa oporezuju se samo u toj državi (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj) osim ako se rad obavlja u drugoj državi ugovornici (u konkretnom slučaju, u Srbiji - pod ovim se podrazumeva da se rad fizički obavlja u Srbiji). Ako se rad obavlja u drugoj državi ugovornici (u konkretnom slučaju, u Srbiji) takva primanja mogu se oporezivati u toj drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Srbiji) pošto su u njoj ostvarena (Član 16. stav 1. Ugovora). Iz navedenog proizilazi, da je uslov za oporezivanje u državi izvora (u konkretnom slučaju, u Srbiji) da se lični dohoci ostvaruju iz radnog odnosa koji se obavlja u toj državi. Navedeni princip se primenjuje, bez obzira na vremenski period u kojem taj dohodak može biti plaćen, kreditiran ili na bilo koji drugi način definitivno ostvaren od strane zaposlenog. Član 16. stav 2. Ugovora predviđa da, izuzetno od odredaba stava 1. ovog člana, primanja koja rezident države ugovornice (u konkretnom slučaju, Nemačke) ostvari iz radnog odnosa u drugoj državi ugovornici (u konkretnom slučaju, u Srbiji) oporezuju se samo u prvopomenutoj državi (u konkretnom slučaju, u Nemačkoj): a) ako primalac boravi u drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Srbiji) u periodu ili periodima koji ukupno ne prelaze 183 dana u odnosnoj kalendarskoj godini, i b) ako su primanja isplaćena od strane ili u ime lica koje nije rezident druge države (u konkretnom slučaju, Srbije, odnosno ako ekonomski teret isplate primanja snosi lice koje nije rezident Srbije); b) ako primanja ne padaju na teret stalne poslovne jedinice ili stalne baze koju lice ima u drugoj državi (u konkretnom slučaju, u Srbiji). Ako su ispunjena sva tri navedena uslova, zarada radnika se ne oporezuje u Srbiji, već u Nemačkoj. Ako, nisu ispunjena sva tri napred navedena uslova iz člana 16. (Radni odnos) stav 2. Ugovora, prihod (zarada) fizičkog lica - upućenog radnika podleže oporezivanju porezom na dohodak građana u Republici Srbiji. Imajući u vidu navedeno, u konkretnom slučaju, budući da je odnosno fizičko lice - upućeni radnik, tokom 2006. godine u Srbiji radio duže od 183 dana, a primanja radnika, i u 2006. i u 2007. godini, suštinski, terete rezidenta Srbije (u konkretnom slučaju, domaće pravno lice, iz čega proizilazi, da odnosno fizičko lice - upućeni radnik, u 2006. godini ne ispaunjava prvi i drugi od napred navedena tri uslova, a u 2007. godini ne ispunjava samo drugi od napred navedena tri uslova), nisu ispunjeni uslovi iz člana 16. (Radni odnos) stav 2. Ugovora, čijim kumulativnim ispunjenjem bi, zarada upućenog radnika bila oporezovana samo u Nemačkoj, zbog čega se ista oporezuje u Srbiji. 2. Saglasno odredbama čl. 7. i 8. Zakona o porezu na dohodak građana ("Sl. glasnik RS", br. 24/2001, 80/2002, 80/2002 - dr. zakon, 135/2004, 62/2006, 65/2006 - ispr., 31/2009, 44/2009 i 18/2010 - dalje: Zakon), obveznik poreza na dohodak građana je fizičko lice - rezident Republike Srbije za dohodak ostvaren na teritoriji Republike i u drugoj državi, kao i nerezident Republike (u konkretnom slučaju, rezident Nemačke) za dohodak ostvaren na teritoriji Republike. Fizičko lice, odnosno obveznik koji ostvaruje zarade u ili iz druge države, saglasno odredbi člana 107. st. 1. i 2. Zakona, dužan je da sam obračuna i uplati porez po odbitku po odredbama Zakona, ako porez ne obračuna i ne uplati isplatilac prihoda, kao i ako prihod ostvari od lica koje nije obveznik obračunavanja i plaćanja poreza po odbitku. Imajući u vidu navedene zakonske odredbe, kao i da je u konkretnom slučaju strano fizičko lice, koje je u radnom odnosu kod inostranog poslodavca od koga ostvaruje zaradu, upućeno na rad u Republiku Srbiju radi obavljanja poslova na teritoriji Republike za potrebe domaćeg pravnog lica pri čemu ne zasniva radni odnos sa domaćim pravnim licem, mišljenja smo da je taj upućeni radnik dužan da sam obračuna i uplati porez na zaradu ostvarenu iz druge države i da nadležnom poreskom organu prema mestu prebivališta, odnosno boravišta obveznika dostavi poresku prijavu o obračunatom i plaćenom porezu na Obrascu PP OPO, najkasnije u roku od 30 dana od dana kada je ostvario zaradu..." |
PROCENA NAPLATIVOSTI POTRAŽIVANJA
Datum: 18.03.2011.
Tip teksta: PROCENA NAPLATIVOSTI POTRAŽIVANJA
PROCENA NAPLATIVOSTI POTRAŽIVANJA
Umanjenje iznosa potraživanja i otpis potraživanja zasnivaju se na proceni koja se vrši na osnovu svih postojećih okolnosti koje mogu uticati na naplativost, odnosno mogućnost naplate potraživanja.
Pravno lice i preduzetnik treba da utvrde računovodstvenu politiku u vezi sa priznavanjem, procenjivanjem i prezentacijom kratkoročnih potraživanja. Računovodstvenom politikom se utvrđuju principi i pravila procenjivanja potraživanja, a naročito rokovi u kojima se procenjivanje vrši. Procenjivanje potraživanja nije striktno vezano za dan na koji se sastavljaju finansijski izveštaji, već se ti poslovi mogu vršiti i tokom godine.
Procene, po pravilu, se vrše pojedinačno, za svako potraživanje posebno, da bi otpisi potraživanja bio što objektivniji.
Najčešći indikatori verovatne nenaplativosti potraživanja su:
- kašnjenje kupca u izmirivanju svoje obaveze;
- nad kupcem je pokrenut postupak stečaja ili likvidacije;
- prilikom usklađivanja potraživanja, kupac ne priznaje iskazano potraživanje.
Pored navedenih indikatora, treba uzeti i druge činjenice, kao i ranija iskustva vezana za pojedine kupce (blokada računa, kupac redovno kasni u izmirivanji svojih obaveza i dr.).
U vezi navedenog, osnovni preduslov za priznavanje potraživanja jeste naplativost potraživanja, jer za iskazivanje potraživanja nije dovoljna samo njihova osnovanost, nego se zahteva i postojanje zadovoljavajuće verovatnoće da će ona biti i naplaćena, ali potraživanje ne treba da se briše iz poslovnih knjiga sve dok postoji verovatnoća da će ono biti naplaćeno delimično ili u celosti.
NOVE OSNOVICE ZA DOPRINOSE
Datum: 14.02.2011.
Tip teksta: NOVE OSNOVICE ZA DOPRINOSE
REPUBLIČKI FOND ZА PENZIJSKO I INVАLIDSKO OSIGURАNJE PODSEĆА GRАĐАNE KOJI SАMI PLАĆАJU DOPRINOS ZА PENZIJE DА OD UPLАTE ZА FEBRUАR VАŽE NOVE OSNOVICE OSIGURАNJА
• Nаjnižа osnovicа osigurаnjа od 1. februara do 30. aprila 2011. godine, iznosi 17.571 dinаrа, а nаjvišа 274.740 dinаrа •
Republički fond zа penzijsko i invаlidsko osigurаnje podsećа grаđаne koji sаmi plаćаju doprinos zа penzije dа od uplаte zа februаr vаže nove osnovice osigurаnjа koje su zа 4,9 odsto više od dosаdаšnjih (zbog usklаđivаnjа sа kretаnjem zаrаdа u prethodnom kvаrtаlu).
Grаđаni mogu dа se opredele zа jednu od 13 osnovicа osigurаnjа, nezаvisno od stručne spreme koju imаju. Po Zаkonu o doprinosimа zа obаvezno socijаlno osigurаnje, nаjnižа osnovicа iznosi 35 odsto prosečne republičke zаrаde iz prethodnog tromesečjа, što je 17.571 dinаr, а nаjvišа pet prosečnih plаtа, odnosno 251.020 dinаrа.
Doprinos zа penzijsko-invаlidsko osigurаnje je 22 odsto, što znаči dа će se mesečni izdаtаk kretаti u rаsponu od 3.865,62 do 55.224,40 dinаrа. Ovi iznosi primenjivаće se zа uplаte zа februаr, mаrt i аpril 2011.
|
Osnovica osiguranja |
U procentima |
Doprinos (mesečno) |
|
17.571 |
35 |
3.865,62 |
|
20.082 |
40 |
4.418,04 |
|
27.110 |
54 |
5.964,20 |
|
32.633 |
65 |
7.179,26 |
|
40.163 |
80 |
8.835,86 |
|
43.677 |
87 |
9.608,94 |
|
57.735 |
115 |
12.701,70 |
|
63.759 |
127 |
14.026,98 |
|
77.816 |
155 |
17.119,52 |
|
100.408 |
200 |
22.089,76 |
|
150.612 |
300 |
33.134,64 |
|
200.816 |
400 |
44.179,52 |
|
251.020 |
500 |
55.224,40 |
Nаjnižа osnovicа osigurаnjа, od 1.februara 2011. do 30.aprila 2011. godine, iznosi 17.571 dinаrа, а nаjvišа 274.740 (od 1. februara 2011. do 28. februara 2011. godine).
PROMOTIVNA AKCIJA PORESKE UPRAVE LEGALNOSTI SOFVERA
Datum: 13.10.2010.
Tip teksta:
Poreska uprava Republike Srbije pokrenula je promotivnu akciju legalnosti softvera, u cilju smanjenja nivoa softverske piraterije u zemlji. U toku decembra, različitim promotivnim akcijama, Poreska uprava omogućiće privrednim subjektima da se na pravi način upoznaju sa različitim aspektima problema legalnosti softvera i da uočene nepravilnosti, ako ih utvrde, sami i na vreme otklone.
Pomoćnik direktora Poreska uprave za obrazovanje i komunikaciju, mr Zoran Vasić, direktor Poreske uprave Republike Srbije dr Dragutin Radosavljević i pomoćnik direktora Poreske uprave za razvoj i računarsku podršku dr Dejan Vidojević
Povodom promocije akcije legalnosti softvera, održana je konferencija za novinare, koju je otvorio pomoćnik direktora Poreske uprave za obrazovanje i komunikaciju mr Zoran Vasić. Tom prilikom je rekao da Poreska uprava nastoji da se što više približi poreskim obveznicima i da se maksimalno posveti zaštiti intelektualne svojine kao i da poveća nivo dobrovoljnog izmirivanja poreskih obaveza. Zoran Vasić je takođe naveo i velike napore koje Poreska uprava u tom smislu ulaže u edukaciju, kako zaposlenih tako i eksternih lica.
Direktor Poreske uprave dr Dragutin Radosavljević, istakao je važnost akcije, rekavši da je Poreska uprava već napravila planove kontrole legalnosti softvera, što je veoma važna stavka i u procesu približavanja Srbije Evropskoj uniji. Prema istraživanjima, procenat piraterije u Srbiji je na veoma visokom nivou od 74 odsto, što je gotovo dvostruko više od evropskog proseka i da država ima nameru da taj procenat značajno smanji. Direktor Radosavljević je još jednom najavio uvođenje elektronske komunikacije s poreskim obveznicima, što bi čitavu državnu upravu, a posebno Poresku upravu za više stepenica približilo evropskim integracijama. Takođe je rekao i da je Poreska uprava do sada naplatila 502 milijarde dinara javnih prihoda, što predstavlja više od 99 odsto plana na godišnjem nivou i da će on sigurno biti ostvaren do kraja godine.
Pomoćnik direktora za razvoj i računarsku podršku dr Dejan Vidojević, najavljujući decembar kao mesec promocije legalnosti softvera, rekao je da ova aktivnost ima za cilj ispunjenje uslova potrebnih za početak procesa pridruživanja Evropskoj uniji, u nastavku procesa kontinuiranog poboljšanja rada Poreske uprave. To se već sada prepoznaje u širokom spektru, od poboljšanja kvaliteta, preko različitih komunikacionih kanala prema javnosti, do povećanja nivoa iskorišćenja administrativnih kapaciteta.
Pomoćnik direktora dr Dejan Vidojević je rekao da je tim stručnjaka Poreske uprave analizirao sve aspekte dosadašnjih kontrola legalnosti softvera i na osnovu nje doneti su brojni zaključci, od kojih su najvažniji da će, za tu aktivnost biti formirana Posebna jedinica, koja će biti sastavljena od 25 dobrih poznavalaca informacionih tehnologija, čime će biti obezbeđena veća efikasnost kontrola, koje zahtevaju prethodna specifična znanja. Ova jedinica će proći kroz posebne obuke tokom decembra meseca, kako bi od januara 2011. godine mogla da bude geografski raspoređena i aktivna na teritoriji cele Srbije. U narednom periodu, očekuje se povećanje jedinice na 50 članova.
Na sajtu Poreske uprave, na naslovnoj strani, postavljen je kratak edukativni film pod nazivom "Kako da proverite legalnost softvera u svom preduzeću", koji prikazuje korake potrebne za ispunjavanje uslova ovog segmenta legalnog poslovanja. Takođe, zaposleni u Kontakt centru Poreske uprave (telefoni 0700 700 007 za pozive sa fiksnog telefona i 011 330 10 111 za pozive sa mobilnog telefona i iz inostranstva)odgovaraće na sva pitanja poreskih obveznika zainteresovanih za aktuelnu problematiku legalnosti softvera.
Odeljenje za komunikacijusutrašnjicu za ovu važnu oblast, što predstavlja nastavak ranije pozitivne prakse i saradnje ove dve institucije.
All rights reserved.